De oudste strafcellengang in het gevangeniscomplex. Een ruimte half onder de grond gebouwd. Tijdens de bouw rond 1875 werden er tien strafcellen gebouwd. Een cel zonder verwarming met een betonnen bed waar een matras van stro op werd gelegd. Water en brood was het menu. De strafcellen werden afgekeurd omdat deze lekte, bij hevige regenval kwam de gang onderwater te staan. Na reparatie van de regenafvoer werden de twee "nieuwere" cellen alleen gebruikt wanneer de andere strafcellen vol zaten. Een isoleercel is een sterk versoberde cel en kan gebruikt worden als disciplinaire maatregel binnen de gevangenis. Men spreekt ook wel van een strafcel of een 'kale cel'. 's Nachts krijgt de gedetineerde een matras en een deken. Als een gevangene deze straf opgelegd krijgt, mag dit hooguit een of twee weken duren per overtreding.